«ΤΙ ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ Η ζωή μετά το σωματικό θάνατο» του Moody Raymond A.

		Το βιβλίο, «ΤΙ ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ Η ζωή μετά το σωματικό θάνατο» του Moody Raymond A. (Ραίημοντ Α. Μούντυ). Στα ελληνικά εκδόθηκε το 1977 από τις εκδόσεις Μπουκουμάνης. Ο τίτλος του βιβλίου στα αγγλικά είναι, «Life after Life». Ο Raymond Moody, είναι ο άνθρωπος που πρώτος ανακάλυψε και έκανε έρευνες στον τομέα των επιθανάτιων εμπειριών, ανοίγοντας το δρόμο σε όλους τους άλλους επιστήμονες και ερευνητές να μελετήσουν τις κρίσιμες στιγμές των ανθρώπων που έφτασαν κοντά στο θάνατο, και που επέστρεψαν για να μας περιγράψουν τις, αν μη τι άλλο, μοναδικές αναμνήσεις τους. Γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου του 1944 στην Τζόρτζια των Η.Π.Α.. Είναι Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια, ενώ έχει σπουδάσει και Ιατρική, και Ψυχιατρική, δύο επαγγέλματα που ασκεί μέχρι και σήμερα. Είναι Πρόεδρος του Τομέα Μελέτης της Συνείδησης στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδα, και υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη που συστήσανε τον Διεθνή Οργανισμό για τη Μελέτη των Επιθανάτιων Εμπειριών. Ο Raymond Moody εκτός του ότι είναι εκείνος που πρώτος διατύπωσε τον ορισμό της επιθανάτιας εμπειρίας, έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως ηγετική μορφή στη μελέτη του φαινομένου. Έγινε ευρύτερα γνωστός στο κοινό το 1975 με την έκδοση του βιβλίου του με τον τίτλο “Ζωή μετά τη ζωή” το οποίο επανεκδίδεται συνεχώς και το έχουν αγοράσει 13.000.000 αναγνώστες! Μάλιστα προσπάθησε να ρίξει περισσότερο φως στο μυστηριώδες και αγωνιώδες ερώτημα του τι συμβαίνει την στιγμή του θανάτου, κινηματογραφώντας ένα ντοκιμαντέρ για τη μεταθανάτια ζωή στο οποίο συμπεριελάμβανε μαρτυρίες ασθενών, τη μελέτη που είχε διαξάγει ο ίδιος, καθώς και τις απόψεις άλλων συναδέλφων του που είχαν ασχοληθεί με το θέμα. Πηγή: http://www.pylestv.gr/ Τα αρχικά N.D.E προέρχονται από τις λέξεις Near Death Experiences, επιθανάτιες εμπειρίες. Πρόκειται για εμπειρίες κατά τις οποίες οι άνθρωποι υποστηρίζουν ότι φτάνουν στον θάνατο και την τελευταία στιγμή επιστρέφουν πίσω στη ζωή. Αφορούν συνήθως περιπτώσεις ασθενών που κάποια στιγμή "βγαίνουν" από το σώμα τους και βλέπουν από ψηλά ακριβώς τι συμβαίνει στον άψυχο εαυτό τους. Οι περισσότεροι μιλούν για ένα σκοτεινό τούνελ με φωτεινή έξοδο που τους τραβάει κοντά του σαν μαγνήτης. Στην άκρη του υπάρχει συχνά ένα απέραντο καταπράσινο λιβάδι ενώ γύρω βασιλεύει ηρεμία. Πολλοί υποστηρίζουν ότι νιώθουν τέτοια εσωτερική γαλήνη που δεν θέλουν να γυρίσουν πίσω στη ζωή. Οι αναφορές για Επιθανάτιες Εμπειρίες (NDE) που συνοδεύονται από άσχημες και σκοτεινές εικόνες είναι σπανιότερες. Οι NDE είναι τα τελευταία χρόνια πολύ συχνό φαινόμενο στα νοσοκομεία. Αποτελεί όμως απόδειξη "μεταθανάτιας ζωής"; Η επιστημονική κοινότητα απαντάει αρνητικά υποστηρίζοντας ότι σε αυτές τις περιπτώσεις ενεργοποιούνται τα ίδια κέντρα του εγκεφάλου που δρουν και όταν ονειρευόμαστε. Πολλές φορές, αισθήσεις που φυσιολογικά έχει το άτομο όταν βρίσκεται σε κατάσταση ύπνου εκδηλώνονται ενώ αυτό είναι ξύπνιο, με αποτέλεσμα να συγχέει το όνειρο με την πραγματικότητα. Ωστόσο δεν αποκλείουν την πνευματική διάσταση στα επιθανάτια οράματα αφού μπορούν να εξηγήσουν το πώς προκύπτουν οι εμπειρίες αυτές, αλλά όχι το γιατί. Πηγή: http://www.pylestv.gr/ Ο Raymond Moody, είναι ο άνθρωπος που πρώτος ανακάλυψε και έκανε έρευνες στον τομέα των επιθανάτιων εμπειριών. Το pyles.tv και η Όλγα Τάντου, τον συνάντησαν κατά τη διάρκεια των διακοπών του στην Ελλάδα. Μίλησε για τις επιθανάτιες εμπειρίες (NDE) , τον Πλάτωνα, τα 9 στάδια του "ταξιδιού στον άλλον κόσμο" και για το πώς είναι "η ζωή μετά τη ζωή" ! Όλγα Τάντου: Το 1975 μετά την έκδοση του βιβλίου σας «Η ζωή μετά τη ζωή ξεκινά μία επανάσταση στον κόσμο στην αντιμετώπιση του θέματος επιθανάτιες εμπειρίες, και εσείς πλέον καθιερώνεστε ως ηγετική μορφή σ’ αυτό το χώρο. Τι ήταν αυτό το βιβλίο; «Η ζωή μετά τη ζωή». Raymond Moody: "Ενώ σπούδαζα Φιλοσοφία συνάντησα το γιατρό Τζορτζ Ρίτσι, που ήταν Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. Λίγα χρόνια πριν είχε ο ίδιος κάποια εμπειρία που έμοιαζε πολύ με την επιθανάτια εμπειρία για την οποία εγώ είχα διαβάσει σε κάποια περιγραφή του μέντορά μου, του Πλάτωνα. Έμεινα λοιπόν έκπληκτος όταν ανακάλυψα πως αυτό το σπάνιο φαινόμενο το οποίο γνώριζα μόνο από τα κείμενα της αρχαίας Ελλάδας, το συναντούσα στη σημερινή εποχή να συμβαίνει στην Αμερική. Από τότε είχα το σπουδαίο προνόμιο και την τιμή – κυριολεκτικά έτσι αισθάνομαι – να μιλήσω με χιλιάδες ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο, που είχαν βρεθεί πολύ κοντά στο θάνατο. Αρκετοί από αυτούς είχαν πάθει καρδιακή προσβολή, που σημαίνει ότι η καρδιά τους είχε σταματήσει να χτυπά. Όταν λοιπόν επέστρεψαν στη ζωή, μου είπαν πως είχαν μία συγκλονιστική εμπειρία, που από εκεί και έπειτα άλλαξε τη ζωή τους για πάντα." Τα 9 στάδια της μετάβασης στον άλλο κόσμο... Όλγα Τάντου: Σύμφωνα με την έρευνά σας υπάρχουν εννιά στοιχεία τα οποία είναι κοινά σε όλες τις επιθανάτιες εμπειρίες. Θα ήθελα να μας εξηγήσετε αυτά τα στάδια και να μας περιγράψετε τι συμβαίνει στο κάθε ένα. Raymond Moody: "Το πρώτο στάδιο σύμφωνα με τους ασθενείς μας που έχουν έρθει κοντά στο θάνατο είναι πως όταν σταμάτησε να χτυπά η καρδιά τους, «εγκατέλειψαν» το φυσικό τους σώμα, ανυψώθηκαν, και έβλεπαν πλέον το σώμα τους να κείτεται στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ή στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Στο δεύτερο στάδιο, περιγράφουν πως διασχίζουν ένα στενόμακρο τούνελ, και φτάνουν στην άκρη του ακολουθώντας ένα απίστευτο φως που τους γεννά όμορφα συναισθήματα. Και μέσα σε αυτό το φως, που είναι ό,τι πιο φωτεινό έχουν δει ποτέ, φτάνουν στο τρίτο στάδιο και βλέπουν τα πνεύματα συγγενών και φίλων τους που δεν είναι στη ζωή, αλλά έχουν πάει εκεί προκειμένου να τους συναντήσουν. Ακολουθεί το τέταρτο στάδιο, όπου βρίσκουν τον εαυτό τους μέσα σε μία φαντασμαγορία. Όταν όμως καλούνται να περιγράψουν ό,τι συμβαίνει εκεί με μία χρονική συνέχεια, τότε λένε ότι ο χρόνος παύει να ισχύει έτσι όπως τον καταλαβαίνω εγώ και εσείς, αλλά είναι σαν να συμβαίνουν όλα μέσα σε μια στιγμή. Στο πέμπτο στάδιο, περνά από μπροστά τους ολόκληρη η ζωή τους, με κάθε λεπτομέρεια, σαν να μην υπάρχει χρόνος. Στο έκτο στάδιο, ενώ εξελίσσεται η ανασκόπησης της ζωής τους, νιώθουν ότι τους συνοδεύει κάποια οντότητα η οποία έχει τη μορφή φωτός. Από τους ανθρώπους που πήρα συνεντεύξεις και που ήταν χριστιανοί στο θρήσκευμα, στην πλειοψηφία τους είπαν πως αναγνώρισαν σε αυτό το φως τον Χριστό, και αυτό γιατί ήταν μία παρουσία απόλυτης αγάπης και συμπόνιας που τους βοήθησε να κάνουν ανασκόπηση της ζωής τους και να δουν όλα αυτά που είχαν κάνει, σαν να γίνονταν από ένα διαφορετικό άτομο. Αφηγούνται πως όταν ξαναβιώνουν αυτά τα γεγονότα τα βλέπουν από μία εντελώς διαφορετική προοπτική από αυτή που είχαν ενώ τα βίωναν στη ζωή τους, με αποτέλεσμα πλέον να νιώθουν την επιρροή ή τις συνέπειες που είχαν αυτές οι πράξεις τους στη ζωή των συνανθρώπων τους. Αν για παράδειγμα σε αυτή την ανασκόπηση κάποιος δει τον εαυτό του να κάνει κακό ή κάτι επίπονο σε κάποιον συνάνθρωπό του, τότε και ο ίδιος νιώθει τα άσχημα συναισθήματα που βίωναν οι άλλοι εξαιτίας των πράξεών του. Ή στην άλλη περίπτωση, αν δουν τον εαυτό τους να κάνει μία καλή πράξη, τότε νιώθουν τα καλά συναισθήματα που είχαν προκαλέσει στη ζωή των συνανθρώπων τους." Έπειτα, φτάνουμε στο έβδομο στάδιο, όπου πρέπει να επιστρέψουν. Από εδώ και πέρα έχουμε δύο στάδια: ορισμένοι ισχυρίζονται πως δεν έχουν ιδέα για το πώς επέστρεψαν! Στο όγδοο στάδιο δηλαδή, τη μία στιγμή βρίσκονταν μέσα σε αυτό το φως, και την άλλη στιγμή βρίσκονταν μέσα στο δωμάτιο του νοσοκομείου μέσα στο φυσικό τους σώμα! Άλλοι υποστηρίζουν πως στο ένατο στάδιο πλέον αυτή η "αχτίδα φωτός" τους λέει ότι δεν έχει έρθει ακόμη η ώρα τους και πρέπει να επιστρέψουν γιατί έχουν κάτι σημαντικό να ολοκληρώσουν." Όλγα Τάντου: Έχω πάρει αρκετές συνεντεύξεις από ανθρώπους που βρέθηκαν σε αυτό το κρίσιμο σημείο για το οποίο συζητάμε, βρέθηκαν δηλαδή κυριολεκτικά μεταξύ ζωής και θανάτου, και πολλοί από αυτούς μου είπαν ότι ήθελαν να παραμείνουν εκεί που βρίσκονταν, και παρά το γεγονός ότι υπήρχε κάποιος που τους πίεζε να γυρίσουν πίσω, εκείνοι αρνούνταν πεισματικά να επιστρέψουν. Raymond Moody: "Σωστά! Πολλοί από αυτούς που επέστρεψαν υποστηρίζουν ακριβώς αυτό: ότι σαφώς θα προτιμούσαν για τους ίδιους να είχαν μείνει σε αυτό το φως, αλλά συνειδητοποίησαν ότι έπρεπε να γυρίσουν πίσω. Στις περισσότερες δε περιπτώσεις, ο λόγος ήταν για να φροντίσουν τα μικρά παιδιά τους. Όταν πια επιστρέφουν, πλέον εμείς είμαστε θέση να κατανοήσουμε πώς επηρέασε τη ζωή τους στη συνέχεια αυτή η εμπειρία. Για παράδειγμα, μας λένε πως ό,τι και αν ήταν αυτό που «κυνηγούσαν» προηγουμένως, γνώση (αυτό είναι που «κυνηγάω» εγώ), φήμη, δύναμη, χρήματα ή οτιδήποτε άλλο, μετά από αυτή την εμπειρία συνειδητοποιούν πως το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε ως άνθρωποι ενώ είμαστε στη ζωή, είναι να μάθουμε πώς να αγαπούμε. Πώς να αγαπούμε τους άλλους έτσι όπως αγαπούμε τον εαυτό μας. Πηγή: http://www.pylestv.gr/ Όλγα Τάντου: Έχετε συναντήσει σε όλες αυτές τις συνεντεύξεις που έχετε πάρει από ανθρώπους που είχαν επιθανάτιες εμπειρίες να ήτανε κάποιος άθεος πριν του συμβεί το συγκεκριμένο περιστατικό, και αμέσως μετά αφού επανήλθε στη ζωή να άλλαξε τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις; Να είναι πλέον πιστός. Raymond Moody: "Ναι! Μάλιστα, έχω μιλήσει με αρκετούς ανθρώπους που πριν από αυτή την προσωπική τους εμπειρία δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον για τη θρησκεία, καμία θρησκευτική πεποίθηση ή οτιδήποτε άλλο. Μάλιστα, πολλοί δεν πίστευαν καν ότι υπάρχει Θεός. Ωστόσο, μετά από την επιθανάτια εμπειρία που είχαν υποστηρίζουν πως είναι απόλυτα πεπεισμένοι ότι υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα πέρα από αυτόν τον κόσμο που ζούμε. Αντίστοιχα, οι ασθενείς μου μού αφηγούνται ακριβώς την ίδια εμπειρία ανεξάρτητα από το σε ποια θρησκεία πίστευαν. Οι θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ποικίλλανε: εβραίοι, χριστιανοί, μουσουλμάνοι. Έχω μιλήσει με ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο που ασπάζονται κάθε πίστη και θρησκεία, και που όλοι τους είχαν επιθανάτιες εμπειρίες." Τι είναι η επιθανάτια εμπειρία Όλγα Τάντου: Τι θα απαντούσατε σε κάποιον αν σας έλεγε ότι η επιθανάτια εμπειρία όπως την περιγράφετε εσείς με το πλούσιο φως, την απόλυτη ηρεμία, την αγαλλίαση που νιώθει ο άνθρωπος, δεν είναι τίποτε από αυτά, και ότι απλώς είναι μία κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο εγκέφαλος κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Με άλλα λόγια, ότι πρόκειται απλώς για παιχνίδι της συνείδησης, και σε καμία περίπτωση δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Raymond Moody: "Η θέση μου δεν είναι μόνο ως γιατρού που έχω μελετήσει τη φυσιολογία του ανθρώπινου εγκεφάλου, και ως ψυχιάτρου μελετώντας τη νευρολογία, αλλά και από την προοπτική της φιλοσοφίας. Πιστεύω λοιπόν ότι οι άνθρωποι σαν ορθολογικά όντα που είμαστε, το πιο συνετό που έχουμε να κάνουμε είναι απλώς να παραδεχτούμε ότι δεν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για το πώς η συμπαντική συνείδηση συνδέεται με την υλική υπόσταση του σώματός μας και του εγκεφάλου μας. Γεγονός είναι πως απλώς δεν ξέρουμε. Αυτό το ερώτημα αιωρείται από την εποχή του Πυθαγόρα. Όσον αφορά τώρα εμένα, είναι πολύ νωρίς ακόμη για να μπορέσουμε να το προσδιορίσουμε με ακρίβεια. Κάτι που θα μπορούσε να προβληθεί ως αντεπιχείρημα σε αυτούς που αποδίδουν αυτές τις εμπειρίες στη φυσιολογία του ανθρώπινου εγκεφάλου, είναι πως επίσης γνωρίζουμε τις νεκρικές εμπειρίες συναισθηματικής ταύτισης. Δηλαδή είναι συνηθισμένο άνθρωποι που θρηνούν δίπλα σε κάποιο πρόσωπο που έχει πεθάνει, να έχουν και εκείνοι με τη σειρά τους πολύ παρόμοιες εμπειρίες: να βλέπουν αποθανόντες συγγενείς να έρχονται να θρηνήσουν, ή να βλέπουν αυτό το διαφορετικό φως. Όσον αφορά τώρα σε εκείνους, δεν μπορεί κάποιος να μιλήσει για διαταραχή στη φυσιολογία του εγκεφάλου τους, γιατί αυτοί δεν είναι καν άρρωστοι. Φυσικά είναι πολύ δύσκολο να ερμηνευθεί κάτι τέτοιο με βάση τη φυσιολογία." Όλγα Τάντου: Συνήθως όταν κάποιος περιγράφει μία επιθανάτια εμπειρία, οι εικόνες τις οποίες μας δίνει είναι πάρα πολύ όμορφες. Έχει τύχει ποτέ σε εσάς ή σε κάποιον συνάδελφό σας να συναντήσετε ακριβώς το αντίθετο; Άσχημες εικόνες, αντί κάποιος να παρουσιάζει ότι βρίσκεται στον παράδεισο να έχει βρεθεί στην κόλαση; Raymond Moody: "Σε ορισμένες περιπτώσεις επιθανάτιων εμπειριών μας περιγράφουν δυσάρεστες καταστάσεις. Ωστόσο, μετά από συστηματική μελέτη που έχουμε κάνει πρέπει να πούμε ότι συναντώνται πολύ πιο σπάνια από ότι οι ευχάριστες εμπειρίες που αναφέραμε, και επίσης, είναι πολύ πιο διαφοροποιημένες μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι ενώ στις επιθανάτιες εμπειρίες που αναφέραμε προηγουμένως υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία και μία συνέχεια, οι δυσάρεστες εμπειρίες διαφέρουν πολύ η μία από την άλλη. Η πιο σπάνια κατηγορία δυσάρεστων επιθανάτιων εμπειριών που έχουμε συναντήσει είναι να μας περιγράφουν εικόνες από την κόλαση ή φριχτές εικόνες. Επομένως, η απάντησή μου είναι πως ναι, όντως συμβαίνουν, είναι πολύ πιο σπάνιες από τις ευχάριστες, και φυσικά, δεν έχουμε καμία εξήγηση γιατί συμβαίνουν." "Οι επιθανάτιες εμπειρίες των μικρών παιδιών!" Όλγα Τάντου: Έχετε κάνει μία ειδική έρευνα όπου μελετήσατε αποκλειστικά τις επιθανάτιες εμπειρίες που είχαν μικρά παιδιά, προκειμένου να διαπιστώσετε αν διέφεραν από τις αντίστοιχες εμπειρίες των ενηλίκων. Σε ποια συμπεράσματα καταλήξατε; Raymond Moody: "Οι επιθανάτιες εμπειρίες που μου έχουν περιγράψει παιδιά είναι παρόμοιες με αυτές των ενηλίκων. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε ότι είναι πανομοιότυπες, με εξαίρεση το γεγονός – όπως και θα περίμενε κανείς – ότι τα παιδιά έχουν διαφορετικό λεξιλόγιο για να τις εξηγήσουν. Μας λένε ότι όταν σταμάτησε να χτυπά η καρδιά τους, βγήκαν από το σώμα τους και πέρασαν σε μία άλλη διάσταση φωτός. Με άλλα λόγια, οι περιγραφές των παιδιών είναι πανομοιότυπες με τις περιγραφές που μου κάνουν άνθρωποι που τους συνέβη στην ενήλικη ζωή τους. Εκτιμώ πως είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι σε ανθρώπους που είχαν επιθανάτιες εμπειρίες όταν ήταν παιδιά και που συμμετέχουν στην έρευνά μας για πολλά χρόνια, ακόμη και σήμερα να αποτελεί για αυτούς η συγκεκριμένη εμπειρία σπουδαίο παράγοντα για τη ζωή τους και να εξακολουθεί να τους επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό καθ’ όλη τη διάρκεια της." Όλγα Τάντου: Μετά από 35 χρόνια προσωπικής έρευνας, και μετά από πάρα πολλά ιατρικά πειράματα σε ό,τι έχει να κάνει με τη μετά θάνατον ζωή, σε ποια συμπεράσματα έχετε καταλήξει εσείς τόσο προσωπικά, αλλά και σε ποια επιστημονικά συμπεράσματα έχετε φτάσει; Raymond Moody: "Θα σας πω αυτό: πλέον δεν φοβάμαι το θάνατο! Πάντως, πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη βαρύτητα και στο εξής: Κατά την άποψή μου, ως Καθηγητής της Λογικής και της Φιλοσοφίας, και επίσης ως Κλινικός Ιατρός και Ψυχίατρος, αν προσπαθήσουμε σε αυτή τη φάση να πούμε ότι αυτές οι εμπειρίες αποτελούν επιστημονικές αποδείξεις για την ύπαρξη της μεταθανάτιας ζωής, τότε δε θα είμαστε σωστοί. Πηγή: http://www.pylestv.gr/ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ-ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟΥ επιλογή αποσπασμάτων Τι συναντάμε μετά το θάνατο; Ο Δρ. Sam Parnia, του Ιατρικού Κέντρου του Cornell στη Νέα Υόρκη, είναι ένας από τους κορυφαίους ειδικούς στην επιστημονική έρευνα του θανάτου. Πρόσφατα ο Parnia και οι συνεργάτες του στο ερευνητικό έργο που αφορά την ανθρώπινη συνείδηση ανήγγειλαν την πρώτη τους μεγάλη επιχείρηση: μια εξερεύνηση διάρκειας τριών χρόνων στους βιολογικούς παράγοντες που σχετίζονται με τις εξωσωματικές εμπειρίες (OBOE Out of Body Experiences). Η έρευνα που είναι γνωστή ως ʽAWAREʼ (AWAreness during REsuscitation συνείδηση κατά τη διάρκεια νεκρανάστασης) περιλαμβάνει τη συμμετοχή 25 μεγάλων ιατρικών κέντρων στην Ευρώπη, στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα εξετάσει περίπου 1500 επιζώντες από καρδιακή προσβολή. Το TIME μίλησε με τον Parnia για τις πηγές της έρευνάς του, για το σκεπτικό του και τη διαφορά μεταξύ του νου και του εγκεφάλου. Τι είδους μέθοδοι θα χρησιμοποιηθούν στην έρευνα για την προσπάθεια να διερευνηθούν οι ισχυρισμοί των ανθρώπων για επιθανάτιες εμπειρίες; Όταν η καρδιά σου σταματάει να χτυπά, ο εγκέφαλος δεν τροφοδοτείται με αίμα. Κι έτσι, αυτό που συμβαίνει είναι ότι μέσα σε περίπου 10 δευτερόλεπτα η εγκεφαλική δραστηριότητα, όπως θα φανταζόταν κανείς, σταματάει. Ωστόσο, και αρκετά παράδοξα, 10% ή 20% των ανθρώπων που επαναφέρονται στη ζωή μετά από μια τέτοια περίοδο, που μπορεί να διαρκεί λίγα λεπτά ή ακόμα και μια ώρα, θα αναφέρουν ότι ήταν συνειδητοί. Το σημείο κλειδί είναι λοιπόν, το εάν αυτή τους η εμπειρία είναι πραγματική ή ένα είδος ψευδαίσθησης. Ο μοναδικός τρόπος για να το βρούμε αυτό είναι να υπάρχουν εικόνες που να είναι ορατές μόνο από το ταβάνι και από πουθενά αλλού, γιατί οι άνθρωποι που έχουν βιώσει μια τέτοια εμπειρία ισχυρίζονται πως μπορούν να παρακολουθούν τα πάντα από το ταβάνι. Έτσι, εάν βρούμε έναν αριθμό από 200 ή 300 ανθρώπους που είναι όλοι κλινικά νεκροί και που θα έχουν επιστρέψει από την κατάσταση αυτή αναφέροντάς μας τι κάναμε την ώρα εκείνη και εάν επίσης έχουν καταφέρει να δουν τις εικόνες αυτές, αυτό θα επιβεβαιώσει το ότι η συνείδηση εξακολουθούσε να υπάρχει ακόμα και όταν ο εγκέφαλος δεν λειτουργούσε. Πως ήταν η πρώτη σας συνομιλία με κάποιον που είχε αναφέρει εξωσωματική εμπειρία; Ανοιχτόμυαλη και ιδιαίτερα ταπεινή. Γιατί αυτό που βλέπεις πρώτα από όλα είναι ανθρώπους γνήσιους που δεν αποζητούν κάποιου είδους δημοσιότητα ή προσοχή. Σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν καν αναφέρει σε κανέναν άλλον για την εμπειρία τους αυτή, γιατί φοβούνται για τη γνώμη των άλλων. Έχω περίπου 500 περιπτώσεις ανθρώπων που συνομίλησα μαζί τους από τότε που άρχισα να ερευνώ το θέμα αυτό εδώ και 10 χρόνια. Οι εμπειρίες χαρακτηρίζονται από συνοχή και συνέπεια και αληθοφάνεια αυτών που περιγράφουν. Κατάφερα να μιλήσω με γιατρούς και νοσηλευτές που ήταν παρόντες και που ανέφεραν πως οι ασθενείς αυτοί τους είπαν ακριβώς τι είχε συμβεί και δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν. Αναφέρομαι σε κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις στο βιβλίο μου 'Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε' γιατί ήθελα οι άνθρωποι να ενημερωθούν και για τις δύο οπτικές γωνίες, όχι μόνο την πλευρά του ασθενή αλλά κι αυτή του γιατρού, και να δω πως είναι για έναν γιατρό να έχει έναν ασθενή που γύρισε πίσω και που μπορεί να του διηγηθεί τι βίωσε. Υπήρχε ένας καρδιολόγος με τον οποίο μίλησα και ο οποίος μου εξομολογήθηκε πως δεν είχε μιλήσει για το θέμα αυτό με κανέναν άλλο, γιατί δε μπορούσε να βρει μια εξήγηση για το πώς ο ασθενής μπορούσε να εξιστορήσει με κάθε λεπτομέρεια τι έβλεπε και τι άκουγε την ώρα που δε βρισκόταν στη ζωή. Ολόκληρη η συνέντευξη του Δρ. Sam Parnia: Τι συναντάμε μετά το θάνατο; Μόλις πέθανε ειδοποίησε αγαπημένα του πρόσωπα ...: Πριν μερικά χρόνια, ένας φίλος, μπήκε με πνευμονικό οίδημα στο Νοσοκομείο της Έδεσσας. Μετά τρεις μέρες, ένα πρωινό, «κατέληξε». Εκείνο το πρωί, ένας κολλητός του, που δεν είχε ιδέα για την εισαγωγή του στο Νοσοκομείο, τον είδε στο όνειρο του να του λέει: «έλα στο Νοσοκομείο έχουμε πάρτι»! Ανήσυχος ο κολλητός πήγε στο Νοσοκομείο της Έδεσσας και εκεί έμαθε ότι ο φίλος του μόλις πριν από λίγο είχε πεθάνει. Ο εκλιπών, πριν μερικά χρόνια «τα είχε» με μια γερμανίδα την οποία αγαπούσε. Μετά από μερικές μέρες την ειδοποίησε η οικογένεια του, ότι αποδήμησε εις Κύριον ο πρώην αγαπημένος της κι εκείνη έκπληκτη ρώτησε πότε ακριβώς συνέβη το μοιραίο. Πριν μερικές μέρες, το πρωί, ενώ ήταν ξαπλωμένη με τον τρέχοντα φίλο της, είδε τον εκλιπόντα να στέκεται στην πόρτα της κρεβατοκάμαρας της και να της λέει: «πέθανα»! Μετά τη σχετική ερώτηση, διαπίστωσε ότι είχε δει στη πόρτα της τον πρώην φίλο της, ακριβώς την ημέρα και την ώρα που αναχωρούσε από τα εγκόσμια για τις αιώνιες μονές! Κι αν υπάρχει παράδεισος; Νευροχειρούργος του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, και ένας από τους εγκυρότερους πρώην σκεπτικιστές για την ζωή μετά τον θάνατο, ξύπνησε από κώμα 7 ημερών και μίλησε λέγοντας ότι... πήγε και ήρθε! Σε μια πολύκροτη εκπομπή του ABC channel που έσπασε σε θεαματικότητες κάθε ρεκόρ, ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Εμπεν Αλεξάντερ περιέγραψε το Ταξίδι από το οποίο επέστρεψε, λέγοντας ότι ήρθε από μακριά. Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, στα «κεντρικά» της Βοστόνης, με τους πιο έγκυρους του κόσμου νευροχειρούργους και νευροψυχίατρους για ομάδα θεραπόντων, οι νοσοκόμες εξέταζαν το σώμα του νευροχειρούργου Αlexander που είχε υποστεί βαριά βακτηριακή μηνιγγίτιδα, επανειλημμένως, ανοίγοντας τα βλέφαρα και φωτίζοντας τα μάτια του Alexander με τoν πιο εκτυφλωτικό φακό. 'Βut nobody was there', ανέφεραν διαρκώς κάθε μέρα επί μία εβδομάδα στο επίσημο ιστορικό. Και ο ίδιος όμως ο κορυφαίος καθηγητής, από την ώρα που ξύπνησε, όπως και στην συνέντευξή του στο ABC, δηλώνει ότι «Δεν Ήταν Εκεί». Το Ταξίδι που πήγε στον Παράδεισο, επιμένει ότι ήταν Αληθινό. Ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Χάρβαρντ, που ήδη εξέδωσε το βιβλίο του «Απόδειξη Παραδείσου», ("Proof of Heaven"), απέδειξε, όταν επανήλθε στις αισθήσεις του- και τον πραγματικό χρόνο αυτής της ζωής-, ότι ο εγκέφαλος του δεν είχε καμία δυνατότητα ούτε να σκεφτεί, ούτε να ονειρευτεί, ούτε να θυμηθεί ή να σχηματίσει πλάνα και εικόνες, όπως αυτά που έφερε μαζί του ο Alexander γυρνώντας απ το κώμα! Υποστηρίζει τώρα, ότι υπάρχουμε πέρα από το σώμα μας και γνωρίζουμε πέρα απ τον εγκέφαλο μας. Προτρέπει την σύγχρονη Επιστήμη να αλλάξει αντίληψη για την Αντίληψή μας, και περιγράφει τον παράδεισο... «Δεν είχα γλώσσα, ούτε καμιά από τις γήινες αναμνήσεις μου. Δεν είχα αίσθηση του σώματος μου καθόλου, αλλά βρέθηκα σε μια κατάφυτη κοιλάδα από μια άλλη διάσταση, αλλά υπερ-πραγματική. Από έναν κόσμο, rich ultra-real world, όπως λέει, μιας Ασύλληπτα Σοφής Σύλληψης...». Ο καθηγητής νευροχειρουργικής του πιο έγκυρου στο κόσμο Κέντρου Γνώσης της Ιατρικής, του Χάρβαρντ, που λόγω ειδικότητας είναι ο καθ'ύλην αρμόδιος να γνωρίζει τις λειτουργίες, τα όρια και τους μηχανισμούς κάθε νευρώνα του ανθρώπινου εγκεφάλου, έχει ήδη αποδείξει με το παράδειγμα του, σε επιστημονικούς όρους ότι, η Εμπειρία κ η Ανάμνηση, με τις Εικόνες Ζωντανές αφότου ξύπνησε απ το κώμα, είναι απολύτως αδύνατον να συνέβησαν σε ανθρώπινο εγκέφαλο με τόσο μολυσματική βακτηριακή μηνιγγίτιδα η οποία είχε εξαφανίσει, από τον δικό του εγκέφαλο, κάθε επίπεδο γλυκόζης! Ο Δρ. Αλεξάντερ εξήγησε στην εκπομπή του ABC το «περιστατικό του εαυτού του», λέγοντας ότι τα εγκεφαλογραφήματα έδειχναν απολύτως νεκρές τις περιοχές του εγκεφάλου που προσδίδουν συνείδηση, σκέψη, μνήμη και κατανόηση: «..Γνωρίζω ότι πολλοί θα το αποδώσουν σε παραίσθηση, αλλά εγώ επιστημονικά αποδεικνύω ότι δεν ήταν ούτε όνειρο ούτε παραίσθηση, ούτε μυθοπλασίες, και προσωπικά γνωρίζω ότι Έχει συμβεί, αλλά Έξω από το Μυαλό μου». «...Οι παραισθήσεις, στις οποίες αποδίδαμε ως σκεπτικιστές την εξήγηση από τις περιγραφές ασθενών με Επιθανάτιες Εμπειρίες, απαιτούν τη λειτουργία κάποιου ελάχιστου, βασικού να μη τι άλλο, συγχρονισμού στο φλοιό του εγκεφάλου. Στη δική μου περίπτωση, τα επίπεδα της γλυκόζης που με μια βακτηριακή μηνιγγίτιδα πέφτουν από 100 στο 80 – 60, και με μια επιθετική μηνιγγιτίδα φτάνουν στο 20, σε μένα είχαν φτάσει στο 1. Κανένας ασθενής δε θα θυμόταν τίποτα σ αυτά τα επίπεδα, ούτε ο εγκέφαλος θα ήταν ικανός να τα παράξει». Στο πιο επιστημονικό Ταξίδι στο Παράδεισο που άκουσαν οι άνθρωποι ποτέ, ο δρ Αλεξάντερ περιγράφει: «Ήμουν μια κουκίδα Επίγνωσης χωρίς να κουβαλάω καμία από τις γήινες εμπειρίες μου, ούτε το σώμα μου. Στην αρχή, (πριν φτάσω στον Παράδεισο) βρέθηκα ένα κατασκότεινο περιβάλλον με κάποιου τύπου 'καλωδίωση'. Σαν να θυμάμαι ρίζες, και διακλαδώσεις, και εκεί νομίζω ότι έμεινα για πολύ καιρό, θα έλεγα, για χρόνια». «... Ελευθερώθηκα από εκείνο το πανέμορφο σπειροειδές λευκό φως που εξέπεμπε μια απίστευτα συγκλονιστική μελώδια που με εισήγαγε στη Φωτεινή Κοιλάδα...» Σαν σκηνή από παιδικό παραμύθι ο Dr.Alexander θυμάται μια νεαρή γυναίκα να εμφανίζεται διάσπαρτα στον Χωροχρόνο (.. "να τσουλάει μπροστά του στον Χώρο και τον Χρόνο"..!) και χωρίς λόγια να του μιλά: «Με κοίταζε, και χωρίς καμία λέξη καταλάβαινα αμέσως ό,τι μου έλεγε, έπαιρνα το μήνυμα μόνο από το κοίταγμά της: ".. Είσαι αγάπη, είσαι εκλεκτός, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι..." Κι όμως ναι, ο τόσο αυστηρός ακαδημαϊκά καθηγητής του Χάρβαρντ ,θυμάται , και περιγράφει επιστημονικά στην μαρτυρία της δικής του Επιθανάτιας Εμπειρίας, Near-Death –Experience, τη νεαρή γυναίκα να ίπταται πάνω σ ένα φτερό πεταλούδας! Ενδιαφέρον έχει η περιγραφή του Αλεξάντερ για τον Θεό. Τον αντιλήφθηκε μέσα από μια σφαίρα κρυστάλλινου φωτός. «Ο Θεός...», λέει χαρακτηριστικά, «...ήταν μια απέραντη παρουσία αγάπης, ήταν το όλον της αιωνιότητας και της υπαρκτής συνείδησης. Αλλά ήταν αυτή η σφαίρα κρυστάλλινου φωτός ο απαραίτητος μετασχηματιστής, σαν ένας μεταφραστής που ήταν απαραίτητος για να υπάρξει το Άπλετο Φως του Θείου και Απίστευτου...» Το ενδιαφέρον είναι ότι στα εξονυχιστικά τεστ αντιληπτότητας, μνήμης και κάθε άλλης εγκεφαλικής λειτουργίας που περίμεναν τον Δόκτορα όταν γύρισε από... το κώμα,- για τα γήινα-, του έδειξαν, αμέσως μόλις ξύπνησε στην ΜΕΘ (και αυτό χαρακτηρίζεται επιστημονικά απρόβλεπτο, ή και θαύμα, γιατί δεν υπήρχαν πιθανότητες ο εγκέφαλός του να επανέλθει) , και μια σειρά από φωτογραφίες γνωστών και άγνωστων στην ζωή του μέχρι πριν από το ατύχημα. Αναγνώρισε την βιολογική του αδελφή,- που ποτέ όσο ζούσε πριν το νοσοκομείο δεν είχε συναντήσει γιατί ήταν υιοθετημένος-, στο πρόσωπο της νεράιδας του απ τον Χωροχρόνο. Τώρα, με πλήρως αποκατεστημένη την λειτούργα του εγκέφαλου του,- τόσο θεαματικά που σκίζουν πτυχία στο Χάρβαρντ !-, o Alexander προκαλεί , από το THINK- TANK της Γνώσης για τον Άνθρωπο όπου βρίσκεται, την Επιστήμη, να αλλάξει κι αυτή με τη σειρά της, μυαλά! «Είναι πια ξεκάθαρο για την Σύγχρονη Γνώση ότι πρέπει να αναποδογυρίσουμε το πλάνο και να το δούμε από την άλλη πλευρά,» λέει. «...Η συνειδητότητα υπάρχει σε μια πολύ πιο πλούσια μορφή , ελεύθερη και ανεξάρτητη από τον εγκέφαλο, γιατί πηγάζει από την συνείδηση των ψυχών μας οι οποίες είναι αιώνιες, και το γεγονός ότι η Επίγνωση, η Συνείδηση, η Ψυχή, το Πνεύμα μας, δεν εξαρτώνται από την ύπαρξη του εγκεφάλου στο φυσικό σύμπαν. Στην πραγματικότητα η συνειδητότητα απελευθερώνεται σε πολύ πιο πλούσια επίγνωση όταν είμαστε Εκτός...» Πηγή: http://www.lifo.gr/ Dr. Eben Alexander's Near-Death Experience Interview: Dr Eben Alexander's "Heaven & Back" ABC News: Eben Alexander MD at TMI Professional Seminar: ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ "ΑΜΕΡΙΚΑΝΑΚΙΑ" ... ΔΕΝ ΧΑΦΤΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΑ ... ΟΡΙΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ Η ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑ ......... ΒΗmagazino (μη τυχόν και προβληματιστεί κανείς!):   Υπάρχει μέλλον μετά το τέλος; Ο νευροχειρουργός και καθηγητής του Χάρβαρντ δρ Εμπεν Αλεξάντερ ισχυρίζεται ότι η ψυχή του ταξίδεψε – για λίγο – στον Παράδεισο, όπου συνάντησε γιγάντιες πεταλούδες και όμορφες κοπέλες. Το ΒΗmagazino μίλησε με ειδικούς της νευροεπιστήμης που θεωρούν πως όλα αυτά ήταν ένα όνειρο ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 08/11/2012 12:29 Ολόκληρο το άρθρο: http://www.tovima.gr/vimagazino/ Αποσπάσματα από ντοκιμαντέρ της ΕΤ3: «Η ΨΥΧΗ» (ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ) Πηγή: megasfilippos (ολόκληρο το ντοκιμαντέρ) 2η περίπτωση: Pam Reynolds 3η περίπτωση: Howard Storm 4η περίπτωση: Dannion Brinkley Περισσότερες πληροφορίες για Μεταθανάτιες Εμπειρίες: Near-Death Experiences and the Afterlife Αποσπάσματα από ντοκιμαντέρ της ΕΤ3: «Η ΨΥΧΗ» (ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΣΘΕΝΩΝ) Seeing The Light (Βλέποντας Το Φως) Big Goals, Big Study ........................................... The long-term study, launched in 2008 and still running, involves more than 25 major medical centers in Europe, Canada, and the United States. ........................................... But only two patients reported a veridical perception, the experience of leaving their bodies and observing events in the room during the time their brains were offline. And just one of those patients felt well enough to return to the hospital for a second interview by AWARE investigators. The man reported encountering an entity “with lovely curly hair” that he “perceived to be an angel.” He also served up a detail researchers could confirm. To jolt him out of cardiac arrest caused by ventricular fibrillation (fluttering of the heart muscle fibers, leaving the organ unable to pump or beat rhythmically), the Southampton team had used a piece of equipment not usually found in hospitals: an automatic external defibrillator, normally meant for use by laypersons in nonmedical settings. A distinguishing feature of the machine was that it gave verbal feedback to users via a mechanical voice. “I can remember vividly an automated voice saying, ‘Shock the patient, shock the patient,’” the man told interviewers. But the cardiac arrest occurred in a room without the strategically placed shelf or image; blinded proof of veridical perception eludes AWARE still.