| | |
Α 4
Ο ρόλος των Ευαγγελίων.
Χριστιανός μαθητής ...
Ο Χριστός ήρθε για να νικήσει τον θάνατο ...
Άλλος Ευαγγελιστής λέει ότι ο Χριστός πήγε στη χώρα των Γαδαρηνών, άλλος ότι πήγε στη χώρα των Γεργεσηνών. Δεν έχει σημασία. Τα Ευαγγέλια γράφτηκαν πολύ αργότερα, γράφτηκαν το 70 μ.Χ., το 80 μ.Χ. οπότε τέτοιες λεπτομέρειες που δεν ήταν σημαντικές για τον ρόλο Τους, δεν καθόντουσαν και πολύ-πολύ, ότι θυμόταν ο καθένας έγραφε.
Ο ρόλος των Ευαγγελίων ποιος είναι;
Για ποιο λόγο γράφτηκαν τα Ευαγγέλια;
Η απάντηση είναι η ίδια με αυτό που λέγαμε: «Γιατί ασχολιόμαστε με την Παλαιά Διαθήκη που είναι εβραϊκή ιστορία;» Τι μας ενδιαφέρει; Τι ήμαστε Εβραίοι, να μαθαίνουμε την ιστορία τους; Για τον Δαβίδ και τον Σολομώντα; Τι μας νοιάζει αυτό!
Από την ιστορία την Εβραϊκή μας νοιάζουν οι άνθρωποι που το «κινητό» τους, σε σχέση με τον Θεό, έχει και «μπαταρία», έχει και «κάρτα», έχει και «σήμα». Όλοι έχουμε τέτοιο «κινητό», με τον Θεό, αλλά το δικό μας δεν έχει ούτε «μπαταρία», ούτε «κάρτα». Όσο και να πατήσεις τα «κουμπιά» … δεν καταλαβαίνουμε …
Τι θα πει: «όσο και να πατήσεις τα «κουμπιά» … δεν καταλαβαίνουμε»;
Αν ήμασταν κανονικοί … εσείς τώρα, οι μαθητές, … τι θα πει: «χριστιανός μαθητής»; Σε τι διαφέρει, δηλαδή; Είναι καλό παιδί;
Δεν είναι εκεί το θέμα. Διαφέρει στο πώς κάνει τη δουλειά του. Κατ’ αρχήν «χριστιανός» σημαίνει ότι το «κινητό» του δουλεύει. Αισθάνεται, δηλαδή, τη σχέση με τον Θεό.
Το «Πάτερ ημών» είναι λόγια που μας είπε ο Ίδιος ο Χριστός να λέμε. Τι λέμε, λοιπόν; «Πάτερ ημών … αγιασθήτω το όνομά Σου». Τι σημαίνει αυτή η φράση; ΝΑ ΑΓΙΑΣΘΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Παράξενο είναι. Γιατί; Οτιδήποτε έχει να κάνει με τον Θεό, ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟ, είναι ο Ήλιος, είναι φωτεινό, είναι Φως, είναι Αγάπη, είναι ότι είναι ο Θεός, ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟ. Γιατί μας ζητάει ο Χριστός να παρακαλάμε να γίνει, αφού είναι άγιο; Μπαίνει ο Χριστός στη θέση μας …. Ωραία, το όνομα του Θεού είναι άγιο, Ιησούς Χριστός είναι άγιο όνομα … τι σημαίνει άγιο όνομα; Σημαίνει ότι έχει μέσα Του το Φως του Θεού, δύναμη, χαρά, αγάπη, έμπνευση. Ωραία, λέω: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με» … χτύπησα τα «κουμπιά» στο «κινητό», χωρίς «μπαταρία», χωρίς «σήμα». Κατάλαβε κανείς, τώρα που είπα το όνομα του Χριστού, αισθάνθηκε να παίρνει μια τζούρα έμπνευσης, χαράς, δύναμης, και τέτοια; Έτσι θα έπρεπε!
Δηλαδή, ο χριστιανός μαθητής, δηλαδή αυτός που έχει «κινητό» και το έχει να λειτουργεί τι κάνει; Είναι απόγευμα, έχω να διαβάσω για την άλλη μέρα. Βαριέμαι, ρε παιδί μου, δεν έχω όρεξη, θέλω να πάω να παίξω μπάλα! Αλλά πρέπει να διαβάσω, το έχω υποχρέωση, αισθάνομαι ότι θέλω να το κάνω, αλλά δεν μπορώ! Τι κάνω αν το «κινητό» μου λειτουργεί; Λέω 5-10 λεπτά ή το «Πάτερ ημών» ή το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με», κάποια προσευχή δηλαδή. Λέω 5-10 λεπτά μια προσευχή, και επειδή λειτουργεί το «κινητό» μου, από εκεί παίρνω έμπνευση, παίρνω δύναμη, παίρνω όρεξη, παίρνω χαρά, και με χαρά κάνω τα μαθήματα μου!
…. Με χαρά γίνεται να κάνουμε τα μαθήματα;;;;;;
Έτσι! Τόσο παράξενο! Έτσι! Όχι μόνο τα μαθήματα. Να σας πω πιο ακραίο παράδειγμα.
Ο απόστολος Παύλος ήταν στους Φιλίππους και τον έβαλαν στην φυλακή. Το βράδυ που ήταν στη φυλακή γίνεται ένας σεισμός και ανοίγουν οι πόρτες της φυλακής. Ξυπνάει ο Δεσμοφύλακας, ο υπεύθυνος της φυλακής, ο Ρωμαίος ο αξιωματικός, βλέπει ανοιχτές τις πόρτες … «αμάν», λέει, «μου φύγανε οι φυλακισμένοι»! Είχε ευθύνη αυτός. Θα τον έβαζαν αυτόν φυλακή και ήταν τόσο «ευχάριστη» η κατάσταση στις ρωμαϊκές φυλακές …. που αυτός που την ήξερε, ο δεσμοφύλακας, για το ενδεχόμενο ότι θα τον βάλουν φυλακή πήρε το σπαθί του και πήγε να αυτοκτονήσει. Προκειμένου, σου λέει, να με βάλουν μέσα σε αυτό το μπουντρούμι, καλύτερα να αυτοκτονήσω. Εκεί που πήγαινε να αυτοκτονήσει, πετάγεται από μέσα ο Παύλος, τον πήρε χαμπάρι, και του λέει: «μη κάνεις τίποτε, εδώ πέρα ήμαστε»! Παίρνει αυτός έναν δαυλό, κατεβαίνει στη φυλακή και τους βλέπει, όχι απλώς να είναι εκεί, …. αυτό επειδή είπες: «με το διάβασμα, με τα μαθήματα και χαρούμενοι;»! … τους βλέπει να είναι χαρούμενοι και να τραγουδάνε, να ψάλλουν. Δηλαδή, τόσο χαρούμενοι που να το γλεντάν κιόλα. Με το που το βλέπει αυτό, τόσο ξαφνιάστηκε, που πέφτει στα πόδια του Παύλου και του λέει: «πες μου, τι να κάνω για να σωθώ;» Τι θα πει «να σωθώ»; Όχι να πάει η ψυχή μου στον παράδεισο … «τι να κάνω για να μπορώ να είμαι μέσα σε αυτό το χάλι, στη ρωμαϊκή φυλακή, κι όμως να είμαι χαρούμενος όπως εσύ! Τι στο καλό έχεις και είσαι έτσι χαρούμενος; Εγώ θα αυτοκτονούσα για να μην μπω εδώ μέσα»! Όχι μόνο τα μαθήματα που είναι ζόρικα x, η ρωμαϊκή φυλακή που ήτανε x εις την «ν» …
Αυτό ήρθε να κάνει ο Χριστός. Αυτό ήρθε να μας φέρει ο Χριστός. Δεν ήρθε να μας κάνει να είμαστε καλά παιδιά … Ήρθε να μας δώσει … να μας νικήσει τον θάνατο! Εμπειρία, για σας, «θανάτου» είναι το διάβασμα … για κάποιους, εντάξει σε κάποιους τους αρέσει … αλλά για κάποιους … και για μένα έτσι είναι. Γι’ αυτό και έχω γυρίσει όλο στις εικόνες κι αυτά. Δεν μ’ αρέσει να διαβάζω γράμματα. Μου αρέσει να βλέπω εικόνες. Εμπειρία «θανάτου» για μας, για το Σχολείο, είναι το να στριμωχτό και να διαβάσω ένα ξερό βιβλίο. Έ, ο Χριστός γι’ αυτό ήρθε, για να μας σώσει από τον θάνατο, δηλαδή, να μας βάλει «μπαταρία» στο «κινητό» και «κάρτα» και να μπορούμε να λέμε για 10 λεπτά «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με» και μετά να έχω πάρει τέτοια χαρά, που να μπορώ να κάνω αυτό που δεν μου αρέσει … με χαρά!
Α 1
Γ 2
| | |
Καλά Χριστούγεννα
Intouchables - ΑΘΙΚΤΟΙ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου