| | |
Γ 2
Θεία Χάρη = Ζωντάνια:
Από τη στιγμή που γεννιέμαι μέχρι τη στιγμή που πεθαίνω, σιγά-σιγά πεθαίνω. Άμα κάνω κάποια λάθη μπορεί να απελπιστώ, να είμαι βαρεμένος, να είμαι κλαταρισμένος, να μην έχω καθόλου ζωντάνια. Αυτό είναι ένα είδος ψυχολογικού θανάτου και οφείλεται στο ότι ο άνθρωπος χάνει τη Θεία Χάρη. Αν δηλαδή βρούμε τρόπο να έχουμε τη Θεία Χάρη το κύριο που μας κάνει μέσα μας είναι ότι μας δίνει ζωντάνια. Σαν το παιδί, σαν τον ερωτευμένο, αυτή τη κατάσταση της ζωντάνιας. Μπορεί να μην την εκδηλώσω έξω, μπορεί, ας πούμε, να την κάνω προσευχή. Να κλείνομαι σε ένα δωμάτιο και να προσεύχομαι για όλη την ανθρωπότητα και όταν βγαίνω έξω να είμαι κλαταρισμένος γιατί έχω ξοδέψει όλη μου την ζωντάνια εκεί πέρα και να με βλέπουν οι συνάνθρωποι μου ότι έχω ζωντάνια, ντε και καλά. Είναι λεπτό το θέμα. Δεν μπορούμε εμείς εύκολα να κρίνουμε. Δεν μπορώ δηλαδή να πω ότι αυτός ο άνθρωπος, α, είναι κλαταρισμένος άρα είναι αμαρτωλός. Μπορεί να είναι και μεγάλος άγιος και να είναι κλαταρισμένος. Μέγας Βασίλειος για παράδειγμα πέθανε 49 χρονών. Από το πολύ ξόδεμα που έκανε, για τους συνανθρώπους του, τα έδωσε όλα στα νοσοκομεία κλπ. κλάταρε το σώμα του και πέθανε πιο νωρίς. Το δηλαδή αυτό για να μη γίνει μπέρδεμα, να μην αρχίσουμε να κρίνουμε. Αλλά για να ξέρουμε τι σημαίνει Θεία Χάρη, το κριτήριο είναι η ζωντάνια. Δηλαδή θα καταλάβω ότι έχω μέσα μου Θεία Χάρη όταν θα μου έρχεται ζωντάνια. Άλλο θέμα τι θα Την κάνω Αυτή. Μπορεί να Την ξοδέψω διπλά και να μην βγω έξω με ζωντάνια. Αλλά εγώ μέσα μου θα ξέρω, ότι πήρα 100, ξόδεψα 100 και είμαι πάλι στα ίδια μου. Αλλά για να μπορείτε να καταλάβαιτε τι σημαίνει Θεία Χάρη: παιδί, ερωτευμένος. Αυτή η κατάσταση, για μας, μέσα μας, όχι για να αρχίσουμε να κρίνουμε τους άλλους αν είναι έτσι ή δεν είναι. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τί γίνεται μέσα στον καθένα.
Γ 4
Γ 3
| | |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου