ΙΓ' ΚΥΡΙΑΚΗ του ΛΟΥΚΑ «Ο πλούσιος άρχοντας και ο Χριστός»

		ΙΓ' ΚΥΡΙΑΚΗ του ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 18, 18-27) «Ο πλούσιος άρχοντας και ο Χριστός» Απόσπασμα από την ταινία: ΤΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ (Gospel of Luke, 1979) Ευαγγέλιο του Λουκά, κεφάλαιο 18, στίχοι 18-27: Κάποιος άρχοντας ρώτησε τον Ιησού: «Δάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;» Ο Ιησούς του απάντησε: «Γιατί με λες αγαθό; αγαθός είναι μόνο ο Θεός. Γνωρίζεις τις εντολές, μη μοιχεύσεις, μη φονεύσεις, μη κλέψεις, μη ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου». Κι άρχοντας είπε: «Όλα αυτά τα εφαρμόζω από μικρός». Όταν τ’ άκουσε αυτό ο Ιησούς του είπε: «Κάτι ακόμη σου λείπει: Πούλησε όλα όσα έχεις, μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς και θα αποκτήσεις θησαυρό στον Ουρανό κι έλα ακολούθησε Με». Ο άρχοντας όταν το άκουσε αυτό λυπήθηκε πολύ γιατί ήταν πολύ πλούσιος. Ο Ιησούς που τον είδε να έχει καταστεναχωρηθεί είπε: «Πόσο δύσκολο είναι να μπουν στη Βασιλεία του Θεού όσοι έχουν τα χρήματα! Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από την τρύπα της βελόνας παρά πλούσιος να μπει στη Βασιλεία του Θεού». Όσοι Τον άκουσαν είπαν: «Και ποιός μπορεί να σωθεί;» Κι ο Ιησούς απάντησε: «Αυτά που είναι αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό». «... θα αποκτήσεις θησαυρό στον Ουρανό κι έλα ακολούθησε Με»: Ο θησαυρός στον Ουρανό είναι η θεία Χάρη στην καρδιά, ο Παράκλητος, ο Θησαυρός των αγαθών, που τρέφει και μεταμορφώνει τον άνθρωπο και τον αξιώνει να μπορεί να ακολουθεί τον Χριστό. «Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από την τρύπα της βελόνας παρά πλούσιος να μπει στη Βασιλεία του Θεού»: Πλούσιος δεν είναι μόνο αυτός που είναι πλούσιος σε χρήματα αλλά και όποιος είναι πλούσιος σε γνώσεις, απόψεις, γνώμες, ιδεολογίες, δεδομένα, Εαυτό, Εγώ, Προσωπικότητα. Όποιος δεν γνωρίζει να πετυχαίνει την «εποχή», όποιος δεν κατέχει την τέχνη, παρόλες τις όποιες γνώσεις του, να σβήνει τα δεδομένα του και να επανέρχεται στο μηδέν, να έχει του χεριού του την κατάσταση που τόσο κήρυξε ο Σωκράτης με το περίφημο ρητό του: «έν οίδα ότι ουδέν οίδα». «Αυτά που είναι αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό»: Είναι αδύνατον ο άνθρωπος από μόνος του να απεκδυθεί τον κτιστό πλούτο της Προσωπικότητας του, του Εαυτού του, του Εγώ του. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο θνητός είναι να θέλει, να επιθυμεί και να επιτρέπει στον μέγα Θεραπευτή και Ιατρό των ψυχών ημών να γκρεμίζει ... Τότε επιστρέφοντας στο μηδέν γίνεται εύπλαστη ύλη στα χέρια Αυτού που ίδιον έχει να δημιουργεί εκ του μηδενός και συντελείται το μέγα θαύμα της σωτηρίας του ανθρώπου, της θέωσης του θνητού, της αφθαρτοποίησης του καταδικασμένου στη φθορά.