21/11/2012 - Α2 - Α3 - Γ1

		Α 2 4. Ο κόσμος της Παλαιάς Διαθήκης. Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ... Α 3 4. Ο κόσμος της Παλαιάς Διαθήκης. Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ...: Ξέρουμε για τους Εβραίους ότι ήταν ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Αυτό όμως το καταλαβαίνουμε λάθος. Συνήθως το καταλαβαίνουμε με βάση την εμπειρία μας, δηλαδή, πάω στο σούπερ μάρκετ να αγοράσω ένα κιλό μήλα, από το σωρό που έχει διαλέγω και παίρνω τα καλύτερα. Μπερδευόμαστε από αυτή την εικόνα και νομίζουμε ότι με αυτή την έννοια ήταν οι Εβραίοι εκλεκτός λαός του Θεού. Άρα είναι οι καλύτεροι άνθρωποι. Δεν ισχύει αυτό. Άλλο νόημα έχει αυτή η πληροφορία ότι είναι εκλεκτός λαός. Τι νόημα έχει; Έχει λίγο να κάνει και με τη σημερινή γιορτή, τα Εισόδια της Θεοτόκου. Εξ αιτίας του τι έκαναν ο Αδάμ και η Εύα οι άνθρωποι βρεθήκαμε στο σκοτάδι. Βρεθήκαμε στο θάνατο, στην αρρώστια, χωρίς Θεό κλπ. Από εκεί και μετά όλο το μέλημα του Θεού ήταν πώς να μας σώσει. Αλλά για να μας σώσει έπρεπε να γίνει άνθρωπος, ο Ιησούς. Για να γεννηθεί όμως σαν άνθρωπος, βιολογικά, χρειαζόταν φυσιολογικά να Τον γεννήσει μια γυναίκα. Εκεί ήταν το πρόβλημα … γι’ αυτό δεν ήρθε πιο νωρίς, γιατί … Σας έχω πει το παράδειγμα με το αλεξικέραυνο; Αν έχετε δει σε καμιά πολυκατοικία που έχει αλεξικέραυνο, το καλώδιο που κατεβάζει είναι ένα τέτοιο χοντρό πράγμα. Γιατί; Γιατί περνάει πολύ δυνατό ρεύμα. Για φανταστείτε να βάλουμε για καλώδιο του αλεξικέραυνου το καλωδιάκι που έχετε στον φορτιστή των κινητών. Θα σκάσει. Αυτό περίμενε ο Θεός, να βρεθεί … να φτιαχτεί, δεν θα βρισκόταν ουρανοκατέβατος, θα γινόταν από προπόνηση ανθρώπινη, και όχι απλώς από την προπόνηση ενός, αλλά από προπόνηση από γενιά σε γενιά. Δηλαδή σιγά-σιγά να βελτιώνεται το «ρεκόρ». Αυτό περίμενε ο Θεός, να βρεθούν άνθρωποι που θα δέχονται να κάνουν αυτή τη προπόνηση και σιγά-σιγά να φτάσουμε να υπάρξει ένας άνθρωπος, μια Γυναίκα, που να Τον αντέχει μέσα Της. Να Τον αντέξει μέσα Της επί εννιά μήνες. Να μην …. Κοιτάξτε ο Θεός είναι καλό πράγμα, δεν κάνει κακό, αλλά είναι τόσο πολύ καλό που πρέπει το σώμα να προπονηθεί για να Τον αντέξει. Για παράδειγμα, από καλό … κέρδισε εκατομμύρια στο λαχείο και … τρελάθηκε. Δεν είναι κακό τα λεφτά που κέρδισε αλλά δεν άντεξε το νευρικό του σύστημα. Έ, το 1800 π.Χ. ο Θεός είδε ότι πλέον είναι ώριμα τα πράγματα να δημιουργήσει ΠΑΡΑΔΟΣΗ. Δηλαδή να αρχίσει να έχει ανθρώπους που από πατέρα σε γιο, από μάνα σε κόρη κλπ. θα βελτιώνονται στη σχέση με τον Θεό. Κι έτσι διάλεξε τον άνθρωπο που εκείνη την ώρα ήταν κατάλληλος, διάλεξε τον Αβραάμ. Ο Νώε ήταν πιο πριν και τότε δεν ήταν έτοιμα τα πράγματα για να γίνει παράδοση. Είχε επαφή ο Θεός με τον Νώε αλλά τέλειωσε εκεί το πράγμα. Δεν συνεχίστηκε στους απογόνους του. Ενώ με τον Αβραάμ άρχισε παράδοση για προπόνηση, για να βελτιώνεται όλο και περισσότερο ο άνθρωπος στη σχέση του με τον Θεό. Και έτσι φτάσαμε μέχρι την Παναγία. Αλλά δεν έγινε όπως θα το ήθελε ο Θεός. Και που το καταλαβαίνουμε αυτό; Από το μέρος που τους πήγε. Δηλαδή λέμε, εκλεκτός λαός. Αν το μυαλό μας πάει στην απλή την άποψη, ότι δηλαδή είναι οι κολλητοί μου που θέλω να περνάνε καλά … Αυτό το μέρος, η Παλαιστίνη, ήταν το χειρότερο. Βρισκόταν στον δρόμο που επικοινωνούσαν οι Μεσοποταμία και η Αίγυπτος και δίπλα, από πάνω ήσαν οι Φοίνικες. Ανεπτυγμένοι πολιτισμοί με ισχυρό στρατό, που όλοι τους ήθελαν να ελέγχουν την Παλαιστίνη. Δηλαδή τους έβαλε στο στόμα του λύκου. Γύρω-γύρω ήταν οι τρεις μεγάλες δυνάμεις εκείνης της εποχής. Που το ήθελαν αυτό το μέρος για λογαριασμό τους. Πήγε και τους έβαλε στο στόμα του λύκου. Δεν κάνεις αυτό το πράγμα για να περνάει ο κολλητός σου καλά. Αν ήθελε απλώς να περνάνε καλά θα τους πήγαινε στη Χαβάη, στη Χονολουλού. Σε ένα νησί τροπικό, να τα έχουν όλα έτοιμα, να περνάν αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα … Τι νόημα είχε αυτό το πράγμα που πήγε και τους έβαλε εκεί μέσα, στο στόμα του λύκου; Ο σκοπός Του δεν ήταν να καλοπερνάν αυτοί. Ο σκοπός Του ήταν να τους χρησιμοποιήσει για μαγιά … για να φτάσει να καλοπερνάει όλη η ανθρωπότητα. Οπότε το σχέδιο του Θεού που δεν πέτυχε … Το ένα σκέλος πέτυχε. Με την Παναγία. Αλλά το άλλο δεν πέτυχε επειδή οι άνθρωποι το αρνήθηκαν. Ποιο ήταν; Να έχουν οι ίδιοι τους (οι Εβραίοι), όλη τους η κοινωνία σχέση με τον Θεό, να είναι δηλαδή περίπου άγιοι όλοι τους, να περνάνε καλά αυτοί μέσα στην κοινωνία τους, να έχουν μια παραδεισένια κοινωνία, λόγω της σχέσης τους με τον Θεό, να είναι εκεί μέσα, να είναι «στη κορυφή του βουνού», να τους βλέπουν όλοι. Δηλαδή θα περνούσαν οι Μεσοποτάμιοι, οι Αιγύπτιοι, οι Φοίνικες θα τους βλέπαν. Δηλαδή να τους βλέπαν όλοι αυτοί που ήταν οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής, να τους ζηλέψουν και να θελήσουν και οι αυτοί να γίνουν το ίδιο. Κι έτσι να διαδοθεί η πίστη στον αληθινό Θεό και στους Μεσοποτάμιους και στους Αιγύπτιους και στους Φοίνικες και στους αρχαίους Έλληνες. Έτσι θα έφτανε, όταν θα ερχόταν ο Θεός να ήταν προετοιμασμένη όλη η ανθρωπότητα για να Τον δεχτεί κι όχι να Τον σταυρώσει. Σε αυτό το σκέλος απέτυχαν. Στο να γίνουν οι ίδιοι τους παράδεισος και να προσελκύσουν και τους άλλους να ζουν σε παράδεισο. Σε αυτό απέτυχαν. Αλλά τουλάχιστον, πέτυχαν στο θέμα της Παναγίας. Δηλαδή μπορεί να μην πέτυχαν το ένα εκατομμύριο Εβραίοι, αλλά, εκατό Εβραίοι πέτυχαν, και μέσα από αυτούς τους εκατό Εβραίους βγήκε η Παναγία. Και δόξα τω Θεώ. Τους χρωστάμε, δηλαδή, χάρη που κατάφεραν έστω αυτό, να βρεθεί αυτή η γυναίκα που μπορούσε να γεννήσει τον Χριστό, γιατί αν δεν είχε βρεθεί ακόμη θα περιμέναμε να έρθει ο Χριστός να μας γλυτώσει από τον Άδη και ότι άλλο έφερε ο Χριστός. «Αποτάχτηκε τον κόσμο υπέρ του κόσμου» Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει ότι η Παναγία «αποτάχτηκε τον κόσμο». Το «αποτάχτηκε» θα πει, αρνήθηκε, έφυγε … Είναι αυτό που λέμε για τους μοναχούς μερικές φορές. Λένε δηλαδή οι άνθρωποι: «τι δουλειά έχει να πάει να κλειστεί στο μοναστήρι; Ας καθόταν στην κοινωνία να βοηθάει τους ανθρώπους, εξωτερικά, να κάμνει συσσίτια, ας πούμε, και να βοηθάει τους ανθρώπους. Πήγε σε ένα μοναστήρι, κλείστηκε εκεί μέσα. Τι κάνει εκεί πέρα; Τίποτα δεν κάνει». Αυτό είναι για τη λογική μας. Οι άγιοι μας λένε, λοιπόν, ότι ένας άνθρωπος που θα κλειστεί, ας πούμε, κάπου, θα ζει μαζεμένη ζωή και το μόνο που θα κάμνει θα είναι να προσπαθεί να προπονηθεί στη προσευχή, μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα με άλλο τρόπο. Με τι τρόπο; Ας πούμε στα Σόδομα και τα Γόμορρα, δεν είπε ο Θεός, «φύγε Λωτ θα κάψω τα Σόδομα και τα Γόμορρα». Είπε, «φύγε γιατί εκεί “έχει κερδίσει τις εκλογές” το Σκοτάδι και δεν έχω δικαίωμα πλέον Εγώ να Είμαι εκεί, Εγώ θα φύγω. Και αν φύγω Εγώ το Σκοτάδι θα κάνει ότι θέλει. Και αυτό που θέλει το Σκοτάδι είναι καταστροφή. Άρα θα τους καταστρέψει». Αυτό δεν ισχύει μόνο στα αρνητικά, στη καταστροφή, ισχύει και στα θετικά. Δηλαδή, να σας πω το πιο ακραίο παράδειγμα. Αν σήμερα υπήρχαν τόσοι άγιοι όσους χρειάζεται ο Θεός, δεν ξέρω πόσοι είναι, ας πούμε ότι είναι εκατό. Αν σήμερα λοιπόν, αν αυτή τη στιγμή υπήρχαν εκατό άγιοι πάνω στη γη θα έκαμνε ο Θεός την Δευτέρα Παρουσία, θα καταργούσε τον θάνατο, θα βρισκόμασταν έξω από όλα τα προβλήματα, όπως θα είμαστε κάποτε που λέει η Εκκλησία ότι θα γίνει μετά τη μέλλουσα Κρίση. Τώρα, φανταστείτε λίγο … για να δείτε τι μεγάλη σημασία έχει το να πάω και προσεύχομαι μόνος μου. Έστω, λοιπόν, ότι σήμερα έχει ο Θεός τους ενενήντα εννιά. Υπάρχουν δηλαδή πάνω στη γη ενενήντα εννιά, αλλά, δεν μπορεί να κάνει κάτι γιατί δεν έχει τον εκατοστό. Αν εγώ ας πούμε, τα παρατήσω όλα, δεν κάμνω τίποτα άλλο στη ζωή μου, πάω κλείνομαι σε μια σπηλιά και κάνω προσευχή κι έτσι γίνω ο εκατοστός και εξαιτίας μου ελευθερωθεί όλη η ανθρωπότητα από το θάνατο και τις αρρώστιες και τη φθορά. Τι είναι σημαντικότερο; Το να κάνω αυτό, ή το να κάθομαι και να κουβαλάω συσσίτιο στους πεινασμένους; Ε, αυτό είναι το σημαντικό που λέει εδώ. Ότι και η Παναγία έκαμνε την δουλειά που πρέπει να κάμνουν οι καλόγεροι. Γ 1