23/11/2012 -Α1-Γ1-Α3-Γ2

		Α 1 ΕΙΣΟΔΙΑ ... (συνέχεια) «ΑΠΟΤΑΧΤΗΚΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» Γ 1 Ο απόστολος Παύλος αναφερόμενος στους χριστιανούς λέει, «εσείς είστε σώμα Χριστού» (Α' Κορ. 12,27) και λίγο πριν το αιτιολογεί, «επειδή όλοι μας βαπτιστήκαμε εν ενί Πνεύματι» (Α' Κορ. 12,13). Μιλώντας για την Εκκλησία ως σύνολο ανθρώπων χρησιμοποιεί την εικόνα του ενός σώματος. Για να είσαι μέλος του σώματος, το βασικό χαρακτηριστικό δεν είναι άμα είσαι καθαρό, ή όμορφο … Μπορεί το χέρι μου να είναι πεντακάθαρο και να είναι κομμένο, δεν είναι μέλος του σώματος. Για να είναι μέλος του σώματος το βασικό χαρακτηριστικό είναι ότι κυκλοφορεί το αίμα μέσα, κυκλοφορεί η ίδια ζωή σε όλους. Δηλαδή χριστιανός, μέλος της Εκκλησίας, δεν είναι ο καλός άνθρωπος, ή κάποιος του τηρεί κάποια εξωτερικά σωστά, νηστεύει, πάει στην Εκκλησία κλπ., δεν αρκούν αυτά. Για να είναι χριστιανός … σώμα … ζωή … τι είναι αυτό που σε κάνει χριστιανό; Ένα παράδειγμα με σας. Πες ότι είμαι χριστιανός και είμαι μαθητής. Είναι απόγευμα και σκυλοβαριέμαι να διαβάσω τα μαθήματα μου, θέλω να πάω να παίξω μπάλα. Αν είμαι ζωντανός χριστιανός, δηλαδή το αισθάνομαι, τότε θα κάνω λίγο προσευχή, θα διαβάσω κάτι από Αγία Γραφή, από Αγίους, και εξ αιτίας αυτού θα πάρω μέσα μου, θα αισθανθώ μέσα μου ζωντάνια, θα πάρω τη θεία Χάρη και αυτό θα μου δώσει κουράγιο να μπορέσω να κάνω την βαρετή υποχρέωση μου. Δηλαδή ΠΑΙΡΝΩ ΖΩΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ, αυτό θα πει ΕΙΜΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ. Εμείς για να νιώσουμε αυτή τη ζωντάνια στρεφόμαστε έξω, θέλω χρήματα να πάω «διακοπές» για να αισθανθώ ζωή, να πάω στο «κέντρο» να χορέψω να αισθανθώ ζωή. Είναι κι αυτά ζωή αλλά είναι ζωή ανθρώπινη, που φθείρεται, που χάνεται, ενώ από τη θεία Χάρη παίρνουμε ζωή άφθαρτη, που δεν φθείρεται, που δεν χάνεται, που «την έχουμε στο τσεπάκι μας» σε ότι συνθήκες εξωτερικές και αν βρεθούμε. Και αυτό δεν λειτουργεί μαγικά. Μπορεί να είμαι παπάς, να κοινωνώ κάθε μέρα και να είμαι «τούβλο», δηλαδή, η καρδιά μου να είναι αναίσθητη, ψωμάκι και κρασάκι να καταλαβαίνω, να μη νιώθω τίποτε. Για να παίρνω ζωντάνια από τη θεία Χάρη πρέπει η καρδιά μου να έχει ανοίξει λίγο, να μπορώ να αισθάνομαι. Και τότε δεν χρειάζεται και το εξωτερικό τόσο πολύ. Δηλαδή, ένα «Κύριε ελέησον» να λέω μέσα μου λειτουργεί αυτό το πράγμα, παίρνω ζωντάνια, και το αισθάνομαι. Δεν έχει να κάνει με εξωτερικά πράγματα δηλαδή. Έχει να κάνει με το τι γίνεται μέσα στη καρδιά μου. Σώμα, λοιπόν, κοινή ζωή, αυτό είναι το χαρακτηριστικό των μελών της Εκκλησίας. Όταν οι Μαθητές έζησαν την εμπειρία της Πεντηκοστής, είδαν λέει, ο καθένας γλώσσες φωτιάς πάνω από τα κεφάλια των άλλων. Οι γλώσσες φωτιάς είναι εικόνα. Όλα όσα βλέπουμε είναι εικόνες. Για παράδειγμα, τα χρώματα δεν υπάρχουν, το ότι τα βλέπουμε οφείλεται σε παιχνίδι του εγκεφάλου μας. Το κόκκινο δεν υπάρχει (http://dip880.blogspot.gr/2012/10/5-10-2012-1-2.html#xroma). Υπάρχει η ακτινοβολία μήκους κύματος 630 με 700 νανόμετρα (1 μέτρο = 1.000.000.000 nm) της οποίας το ερέθισμα ο εγκέφαλος το μεταφράζει σε φαντασία κόκκινου χρώματος. Το κόκκινο είναι ψευδαίσθηση; Όχι. Αν βλέπω διάφορα γύρω μου επειδή έχω σχιζοφρένεια, τότε έχω ψευδαισθήσεις. Βλέπω χωρίς αιτία πράγματα που δεν υπάρχουν. Η αιτία είναι η αρρώστια του εγκεφάλου μου που με κάνει να βλέπω ξύπνιος όνειρο και το νομίζω για πραγματικότητα. Αυτό είναι ψέμα. Το ότι βλέπω όμως το κόκκινο χρώμα δεν είναι ψευδαίσθηση γιατί υπάρχει πραγματική αιτία, η x ακτινοβολία. Είναι εικόνα, είναι φαντασία, αλλά δεν είναι ψευδαίσθηση, δεν είναι ψέμα. Όλα όσα λέμε, και φυσικά, όσα λένε και οι άγιοι είναι μέσα από τέτοια διαδικασία: Υπάρχει κάτι πραγματικό αλλά η εικόνα είναι εικόνα, είναι φαντασία. Είδαν λοιπόν οι Μαθητές ότι υπήρχαν στους άλλους γλώσσες. Αυτό είναι εικόνα. Τι πραγματικό υπάρχει πίσω από αυτή την εικόνα; Ο κάθε Μαθητής έζησε εκείνη την ώρα τη θέωση, την ένωση με τον Θεό, αλλά εκτός από το ότι το ζούσε ο καθένας στον εαυτό του, ταυτόχρονα καταλάβαινε ότι αυτό που ζει αυτός το ζουν και οι άλλοι. Αυτό σημαίνουν οι φλόγες που έβλεπε στους άλλους. Εκείνη την ώρα είχε συνείδηση ότι αυτό που του συμβαίνει αυτουνού δεν είναι δικιά του εμπειρία μόνο … το ότι δεν είναι της φαντασίας σου το καταλαβαίνεις από την ποιότητα του. Δηλαδή, όταν ο άνθρωπος ζει την θέωση, είναι τέτοιου είδους η εμπειρία, που είναι σίγουρος ότι είναι πραγματικό, ξέρει ότι δεν είναι φαντασία. Αλλά εδώ πέρα με τις γλώσσες ενημερώθηκε, αισθανόταν, ότι το ίδιο που ζω εγώ το ζουν και οι άλλοι. Φλόγες … πώς να το ζωγραφίσεις αυτό; Επίσης όταν έζησαν οι Μαθητές την εμπειρία της Πεντηκοστής ακούστηκε μια βοή στην πόλη και όλοι έτρεξαν εκεί από όπου ερχόταν η βοή να δουν τι συμβαίνει. Τι ρόλο έπαιξε αυτή η βοή; Ήταν η διαφήμιση της υπόθεσης, ο τελάλης. Ακούσαν την βοή, τρέξαν να δουν τι συμβαίνει και με το που μαζεύτηκαν εκεί πέρα βγήκαν και τους μίλησαν οι Μαθητές. Και κάτι άλλο, ο Πέτρος μιλούσε στη γλώσσα που μιλούσε και ο καθένας τον άκουγε να μιλάει στη δική του γλώσσα. Εξ αιτίας αυτού λέμε ότι με την Πεντηκοστή καταργείται ο Πύργος της Βαβέλ. Ο Πύργος της Βαβέλ είναι εικόνα πάλι ποιού πράγματος; Το ζούμε καθημερινά, συζητάμε δυο άνθρωποι, μπορεί να χρησιμοποιούμε τις ίδιες λέξεις, «όχι εγώ το εννοώ έτσι» «όχι εγώ ήθελα να πω το άλλο» «δεν με καταλαβαίνεις» Δεν αρκούν οι λέξεις για να συνεννοηθούμε οι άνθρωποι. Πρέπει να έχουμε κοινό υπόβαθρο βιώματος. Για παράδειγμα, ένας εκ γενετής τυφλός και ένας που βλέπει πώς να συνεννοηθούν πάνω στη φράση, «το κόκκινο είναι ζεστό χρώμα»; Ο τυφλός δεν έχει την εμπειρία, τι να καταλάβει; Δεν μπορούν να συνεννοηθούν. Αυτό είναι ο Πύργος της Βαβέλ, ότι οι άνθρωποι έχουμε διαφορετικές εμπειρίες λόγω του εγωισμού μας πλέον, δεν έχουμε μια κοινή εμπειρία μεταξύ μας κι έτσι δεν μπορούμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ... ΕΙΣΟΔΙΑ ... (συνέχεια 03) Α 3 ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ: Η διήγηση για την γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου που μας λέει ότι η Παναγία από 3 μέχρι 15 έμεινε στα Άγια των Αγίων του Ναού του Σολομώντα όπου Την έτρεφε άγγελος είναι πολύ απίθανο να έγινε ακριβώς έτσι. Όχι επειδή είναι παράξενο να Την έτρεφε άγγελος. Θεός είναι, παντοδύναμος είναι, ότι θέλει μπορεί να κάνει. Όμως αν είχε γίνει έτσι, τότε, μετά που βγήκε από εκεί μέσα αυτή η κοπέλα, όλοι και κυρίως το Ιερατείο του Ναού, θα παρακολουθούσαν τη ζωή Της να δουν τι σημαντικό θα κάνει ο Θεός μέσω Αυτής. Θα ήταν γνωστό δηλαδή, τουλάχιστον στους ιερείς των Εβραίων ότι αυτή η κοπέλα έζησε 12 χρόνια τρεφόμενη από άγγελο στα Άγια των Αγίων και θα την παρακολουθούσαν να δουν τι θα συμβεί στη ζωή της. Από ότι όμως ξέρουμε από τα Ευαγγέλια δεν είχαν τέτοια αντιμετώπιση προς την Παναγία, ζούσε στην αφάνεια, στη Ναζαρέτ, κανένας δεν Την ήξερε, δεν Της έδιναν σημασία. Γι’ αυτό είναι πολύ απίθανο να συνέβησαν αυτά στην κυριολεξία. Οπότε θα πει κανείς, ως πρώτη αντίδραση, η γιορτή των Εισοδίων είναι ένα ψέμα! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ! Τα χρώματα δεν υπάρχουν, το ότι τα βλέπουμε οφείλεται σε παιχνίδι του εγκεφάλου μας. Το κόκκινο δεν υπάρχει (http://dip880.blogspot.gr/2012/10/5-10-2012-1-2.html#xroma). Υπάρχει η ακτινοβολία μήκους κύματος 630 με 700 νανόμετρα (1 μέτρο = 1.000.000.000 nm) της οποίας το ερέθισμα ο εγκέφαλος το μεταφράζει σε φαντασία κόκκινου χρώματος. Το κόκκινο είναι ψευδαίσθηση; Όχι. Αν βλέπω διάφορα γύρω μου επειδή έχω σχιζοφρένεια, τότε έχω ψευδαισθήσεις. Βλέπω χωρίς αιτία πράγματα που δεν υπάρχουν. Η αιτία είναι η αρρώστια του εγκεφάλου μου που με κάνει να βλέπω ξύπνιος όνειρο και το νομίζω για πραγματικότητα. Αυτό είναι ψέμα. Το ότι βλέπω όμως το κόκκινο χρώμα δεν είναι ψευδαίσθηση γιατί υπάρχει πραγματική αιτία, η x ακτινοβολία. Είναι εικόνα, είναι φαντασία, αλλά δεν είναι ψευδαίσθηση, δεν είναι ψέμα. Από την γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, η αναφορά ότι μπήκε στα Άγια των Αγίων είναι η εικόνα, η πραγματική αιτία η οποία προκαλεί αυτή την εικόνα είναι αυτό που λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ότι η Παναγία «ζούσε με τον Θεό όπως στον Παράδεισο και έβλεπε τους ανθρώπους που ζούσαν χωρισμένοι από τον Θεό. ... Με την Ησυχία έβλεπε τον Θεό μέσα της σαν σε καθρέφτη. Μέσα στα Άγια λύθηκε από κάθε υλικό δεσμό και ένωσε τον νου της με τον Θεό με την αδιάλειπτη προσευχή. ... Έζησε τη θέωση και την χρησιμοποίησε για χάρη όλων μας» (Τόμος 11, σ. 309-344). Η Παναγία ήταν συνεχώς ενωμένη με τον Θεό. Αυτό το γεγονός αντί να του πουν με λόγια το δείχνουν με εικόνα. Δηλαδή ήξεραν οι άνθρωποι ότι τα Άγια των Αγίων ήταν «το σπίτι του Θεού» ήταν το μέρος όπου «κατοικούσε» ο Θεός. Οπότε όταν λες ότι ένα παιδί έμεινε 12 χρόνια στα Άγια των Αγίων όλοι καταλαβαίνουν ότι αυτό το παιδί ΗΤΑΝ ΣΤΗ ΘΕΩΣΗ όλα αυτά τα χρόνια. Οι αγιογραφίες είναι το βιβλίο των αγραμμάτων. Οι άνθρωποι που δεν ξέρουν να διαβάζουν βλέπουν τις εικόνες και κάτι καταλαβαίνουν. Έτσι είναι και τα Εισόδια. Είναι λάθος δηλαδή να πούμε ότι είναι ψέμα. Είναι σαν το κόκκινο. Μπορεί να μην συνέβησαν ιστορικά, αλλά, υπάρχει μια πραγματική αιτία που προβάλλει αυτή την εικόνα. Η πραγματική αιτία είναι το ότι η Παναγία ήταν άγια, με τον Θεό ενωμένη, θέωση το λέμε, ένωση με τον Θεό το λέμε, από μικρή και αυτό το δίνει με την εικόνα: «μπήκε στα Άγια των Αγίων», αντί να το πει με λόγια, θεωρητικά, «ζούσε τη θέωση». Στον ίδιο λόγο του λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: «Κανένα δώρο δεν θα μπορούσε να δοθεί σε αγγέλους και ανθρώπους χωρίς την Παναγία». Αυτό είναι παράξενο, μοιάζει να μη στέκει. Η Βίβλος γράφει αρχή-αρχή: «Εν αρχή ο Θεός εποίησεν τον Ουρανόν και την γην». Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο των Αγγέλων και το δικό μας σύμπαν. Οι Άγγελοι υπάρχουν πριν το δικό μας σύμπαν. Το δικό μας σύμπαν έχει ηλικία 14.000.000.000 χρόνια. Η Παναγία έζησε πριν 2.000 χρόνια. Πώς είναι δυνατόν όλα τα δώρα που τους έχουν δοθεί από τον Θεό να οφείλονται στην Παναγία που έζησε 14 δις χρόνια αργότερα; Αν πούμε ότι επάνω είναι το ΑΚΤΙΣΤΟ, το αδημιούργητο, ο Θεός, και κάτω είναι το ΚΤΙΣΤΟ, τα δημιουργήματα, οι άνθρωποι (το υλικό σύμπαν) και οι άγγελοι (τα ανώτερα σύμπαντα), το μόνο ΟΝ που ενώνει αυτά το κτιστό και το άκτιστο είναι ο Θεάνθρωπος. Και οι πριν και οι μετά από τον Χριστό επικοινωνούν με τον Θεό, και δέχονται δώρα από τον Θεό, και γίνονται άγιοι, και έχουν το Φως του Θεού, εξ αιτίας του Χριστού, μέσω του Χριστού, λόγω του παράξενου Όντος που λέγεται Θεάνθρωπος. Τους πριν από τον Χριστό τους λέμε, Προφήτες επειδή αυτό που ήσαν, το ότι ήσαν άγιοι, το ότι έζησαν τη θέωση, το χρωστούσαν σε κάτι που δεν είχε συμβεί ακόμη, «προέβλεπαν» την ενσάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού και εξ αιτίας αυτής τους της «προφητείας» ζούσαν τη θέωση. Η αιτία της θέωσης τους, η Ενανθρώπιση, βρισκόταν στο μέλλον. Τα δισεκατομμύρια χρόνια πριν που οι άγγελοι είχαν το Φως του Θεού το είχαν εξ αιτίας του Θεανθρώπου, εξ αιτίας αυτού το Όντος που ενώνει το κτιστό με το άκτιστο, άρα εξ αιτίας της Παναγίας. Γι’ αυτό: «Κανένα δώρο δεν θα μπορούσε να δοθεί σε αγγέλους και ανθρώπους χωρίς την Παναγία». Γ 2